DEVRİM !

Küçük bir çocuktur devrim
Elinde kirli sarı bir ayışığı
Tutar gözlerinden hayata ve insanlığın kalbine
Akan bir elma suyu vardır dilinin ucunda
Kırparken saçlarının en ucunu
Annesine ağlar ellerini açıp
Dedim ya,
Küçük bir çocuktur devrim
Gücenmez ona sırtını çevirenlere
ve belki de bu yüzdendir hep yalnız kalışı
Ağlarken saklamayışı
A,B,C ve Ç sini hayatın..

Summer'ın 500 Günü

Sinop' a yolculuğum başlamadan önce izlemiştim bu güzel filmi!

İzlenmesi gerektiğini daha ilk sahnesinde hissetmiştim galiba..Zamane gençleri ve Summer..Ne ilginç ve ne farklıydı onun gülümsemesi..Aslında belki de tek amacı "hür" olmaktı, kim bilir..Ya da cidden "aşk"tı..

Oğlan kızla tanışır. Oğlan kıza aşık olur. Kız olmaz !

Bu kadar güzel ve açık bir özet yapılamazdı herhalde bu film için..Tamamen farklı ve tamamen ilginç karakterlerdeki iki insan bir gün karşılaşıverirler. Oğlan kızı gördüğü anda tutulmuştur.. Ve kız onun farkında bile değildir.. Ya da "olacağı" adam o adam değildir..

Film "yazın" bitip "sonbaharın" başlaması ve "merhaba ben sonbahar!" gülümsemesi ile son sahneyi noktalamaktadır :)..Sıcacık bir yayılma ile bütün benliğe ve iç organlarınıza :)..Tamam tamam , ya da bana böyle bir hissiyat gark etti, neylersiniz ki, bende bir insanım işte :)...

Kelebek

Bitti dedi kelebek..
Bütün maviler siyahtı o anda!
Yaşamıyorum ben dedi kanatlarını çırpıp,
yaşamak ölümdür diye devam etti..
Bitti, gidiyorum dedi kelebek..
Ellerimde kesikler..
bir damla kan düştü dünyaya sonra..
Evet Kalpsiz bir Yaşama aitti kelebek !
Gitti, ve bitti Süreya..
Bitti bütün kelimeler,
Bir küçük şişe hap vardı o kadının avucunda,
Miskin ve öfkeliydi yağmurlar,
Anladı , bitmişti..
Bitti dedin kelebek !
Asla geri dönme !

Kısılmak

Herşey ne kadar da dipte..Herşey ne kadar da siyah..Herşey ne kadar da uzak..
Ve ben ne kadar yabancıyım hayata..
Sevgi sözcüklerim !
Özleyen bir kız çocuğu gözleri var o yatakta..
O anda ölen bir kelebek, mavi renkli..
Ve ben kısılmışım..