Dönüş

Gece gece uyandım uykumdan..Kelebeklerin kanat çırpınışlarında kalktım derin maviliklerden aktım yemyeşil çayırlara..Ah bu benmiyim dedim, bu rengi soluk kara saçlı kız ben miydim???
Hayır diyemeyecek kadar yorgun baktım aynaya..Göremedim gözbebeklerimi beyazımsı perdeden yansıyan suretimde, ve hemen evet hemen ağlamaya başladım. Sonra sildim aynayı avuç içlerimle, göz pınarlarım iyiki kurumadı dedim kendime, söz sustu o an! EVet evet adımlarım da azaldı aynı anda, ve ben gülümseyerek döndüm yaşama , yeniden ve yeniden...

O SABAH

herkes ölüyordu o sabah
o denizde balıklar intihar ediyordu teker teker..
insanlık susmuştu
kitaplar susmuştu..
yer gök birbirini suçluyordu o sabah..

ağaçlar sonsuzluğun ateşinde yanıyordu
ve külleri savruluyordu en uzaktaki
ölüler ülkesine..
herkes birbirini vuruyordu o sabah

o ülkede çocuklar asılıyordu teker teker
insanlar sessizce bekliyordu
dağlar ağıt ağıt dualar okuyordu
ve küçük bir çocuk
bir küçük kız çocuğu
sessizce ağlayarak
ana rahmine düşüyordu o sabah

çırılçıplak,
duvarlar üzerine yıkılırken
karanlıklarda geziniyordu sadece
birer birer mumları yakıyordu
herkes ölüyordu o sabah

bütün hayvanlar nefret ediyordu insanlıktan.
ve insanlar nefret ediyordu birbirinden..
yer göğe karışıyordu ve
dünya yok oluyordu o sabah..

Pelin

12 Eylül 1980 anısına…

TAN YERİ

Kızılderiliyim diyordum o sabah
Tan yerinde..
Salkım salkım türküler peydah olurken avuçlarımda
nefes nefese koştum hayata..
Nehirler akarken bulutlardan aşağı o sabah
ay doğuyordu,
gözbebeklerimde..

Atımı sürdüm merdivenlerinden
kara tepelerin hızla..
Sessizlik gizli bir protestodur
yangın yerlerinde hayatın..
Hayat duyumsanmaz
hissedilmezse haykırışların..

Bilmez misin AY alacadır en yabani anılarında
zamanın..
AY güneştir gökyüzünde
sevdanın..

Ve sevda ve zulüm ve hayat!
Hikmet dolu yürüyüşlerdir
Ali’ nin eylemlerinde
Sinop yağarken ülkeme..
Kavgadır, isyandır hayat !
Emek dolu ıslıkların
kan dolu ağlayışlarında..

O sabah kızılderiliyim diyordum hayata..

Ne sen ne ben..

Hayat

ellerimdi

o sabah..

Pelin Alcan
Saat : 19.53
12 Temmuz 2009

ABSİNTHE

Yağmurun ortasında
Ayakta duruyorum
Kollarım açık avuç içlerim
Kanıyor...
Onun gitmesine izin vermişim
Karanlıkların ecinnilerini seçmişim

Tam da Seçilmek isterken üstelik

Zamanın en kısa anında
Bunu düşünürken
Parmak uçlarım
Kanıyor..

İçlerimde bir ağaç büyüyor
Önce kalbime köklerinin ABSİNTHE lerini bırakıyor
Sonra yavaş yavaş
Yayılırken
bütün vücuduma
tomurcuklarını salıyor
Sessizce hıçkıra hıçkıra
Ağlamak ister miydi
SARI başlıklı kız
Çirkin kurda aşık olup
Evini
terk ederken…

Yağmurun ortasında
Ayakta duruyorum
Saçlarımın arasında onun elleri
Ne çare ki
Kalbim
Kanıyor..

Ellerim yukarda
ağlıyorum
Dualar ağıt ağıt dökülüyor
Dudaklarımdan
Yere çarpıyorlar
Bir gürültüdür kopuyor
Sanki yer yerinden
oynuyor..

Onun gitmesine izin vermişim

Küllerimden yeniden doğarken
Bunu düşünmek..

Beni
ben
yapıyor

absinthe..

PELİN